چه کسانی از قطار سریع‌السیر عصر دیجیتال جا می‌مانند؟

عاملی که مدیریت دیجیتال را محدود و با مشکل مواجه می کند، بی ثباتی حاصل از شکل گیری فضای دیجیتالی است. بدین معنی که با دیجیتالی شدن و جهانی شدن رقبا، شرایط به نحو محسوسی ناپایدار و غیرقابل پیش بینی می شود.
مناقصه ها و مزایده ها، آگهی های خرید و فروش و انجام معاملات با چنان سرعتی انجام می شوند که گاه سازمان های کند و کم اطلاع از محیط، بسیاری از رخدادهای مهم و حیاتی محیط خود را هرگز متوجه نمی شوند. در چنین شرایطی، مدیران به‌جای آنکه تلاش خود را مضاعف کرده و سعی کنند خود و سازمانشان در فضای اطلاعاتی مناسب تنفس کنند، کناره‌گیری کرده و با پشت کردن به واقعیات، خود را در یک فضای محدود اطلاعاتی قرار می‌دهند؛ به ویژه سازمان‌هایی که در شرایط غیررقابتی ترسی از مشکلات مالی ندارند.
به هر حال آنچه که هست بی‌ثباتی و عدم اطمینان، یکی از ویژگی‌های فضای در حال گذار از سنتی به دیجیتال است و به‌زودی مدیرانی که این حقایق و ویژگی‌ها را درک نکنند از قطار سریع‌السیر این عصر جا می‌مانند و سازمان و شرکت‌شان یا متوقف شده و یا از ریل خارج می‌شود.